เทคโนโลยีอวกาศ (Space Technology) คือ การนำองค์ความรู้ วิธีการ รวมทั้งเครื่องไม้เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์มาปรับใช้ในการศึกษาวิจัยดาราศาสตร์และห้วงอวกาศที่อยู่นอกจากขอบเขตของโลกอย่างเหมาะสม ทั้งเพื่อการศึกษารวมทั้งกระบวนการทำความรู้ความเข้าใจต่อจักรวาล ปรากฏการณ์ และดวงดาวต่างๆยังรวมถึงการศึกษาค้นคว้าเพื่อปรับปรุงนวัตกรรมและเทคโนโลยีต่างๆที่มีประโยชน์แก่มนุษยชาติ ไม่ว่าจะเป็นการตรวจทรัพยากรธรรมชาติ การผลิตโครงข่ายติดต่อสื่อสาร หรือ การเตือนภัยต่างๆ ในทางวิทยาศาสตร์ “อวกาศ” (Space) คือ อาณาบริเวณของท้องฟ้าที่อยู่สูงเหนือพื้นแผ่นดินในระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 100 กม.ขึ้นไป โดยมีเส้นแบ่งขอบเขตของชั้นบรรยากาศกับอวกาศที่เรียกว่า “เส้นคาร์มัน” (Karman Line) ซึ่งเป็นขอบเขตสมมติ (Imaginary Boundary) ที่ถูกระบุขึ้นจากการที่ชั้นบรรยากาศในรอบๆนี้ มีอากาศน้อยลงมากจนกระทั่งไม่สามารถที่จะกระตุ้นให้เกิดแรงยกใต้ปีกที่พอเพียงในการบินของเครื่องบินได้อีก อวกาศจึงเป็นเขตพื้นที่สุญญากาศที่ประกอบไปด้วยฝุ่นละออง ก๊าส และโมเลกุลของสสารต่างๆรวมถึงรังสีอีกมากมายที่ยังคงอยู่ระหว่างวัตถุท้องฟ้าต่างๆ(Astronomical Object) ในจักรวาล

ประโยชน์ที่ได้รับมาจากเทคโนโลยีอวกาศ

มนุษย์เฝ้าดูท้องฟ้า พิจารณาดวงดาว รวมทั้งพยายามทำความเข้าใจต่อการเกิดรวมทั้งความลึกลับเกี่ยวกับห้วงอวกาศมาเนิ่นนาน กระตุ้นให้เกิดการเล่าเรียนดาราศาสตร์และการพัฒนาอีกทั้งเครื่องมือและเทคโนโลยีต่างๆเรื่อยๆมา จวบจนกระทั่งในขณะนี้ เทคโนโลยีอวกาศถูกประยุกต์ใช้ประโยชน์เพื่อมนุษยชาติในหลากหลายด้าน ยกตัวอย่างเช่น

การติดต่อสื่อสารและโทรคมนาคม : ดาวเทียมติดต่อสื่อสารปฏิบัติหน้าที่เป็นสถานีรับส่งคลื่นวิทยุและเชื่อมโยงโครงข่ายทางด้านที่เกี่ยวข้องกับการสื่อสารของโลก ไม่ว่าจะเป็นการติดต่อสื่อสารด้านในหรือด้านนอกประเทศ ทั้งยังโทรศัพท์ โทรเลข แฟกซ์ รวมทั้งการถ่ายทอดสัญญาณทีวี สัญญาณวิทยุ รวมทั้งการส่งข้อมูลดิจิตอลต่างๆ
การวัดและพยากรณ์สภาพอากาศ : ดาวเทียมตรวจสภาพอากาศปฏิบัติภารกิจส่งสัญญาณภาพถ่ายทางอากาศพร้อมกับเก็บข้อมูลทางอุตุนิยมวิทยา อย่างเช่น การสำรวจปริมาณและชนิดของก้อนเมฆ ติดตามลักษณะอากาศที่ผันแปร การวัดความเร็วลม ความชุ่มชื้น แล้วก็อุณหภูมิ เพื่อการคาดการณ์แล้วก็เตือนภัยภัยพิบัติต่างๆโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเกิดลมพายุที่ร้ายแรง

การสังเกตการณ์ดาราศาสตร์ : ดาวเทียมสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์รวมทั้งยานสำรวจอวกาศโดยมากมีการจัดตั้งกล้องส่องทางไกลแล้วก็เครื่องใช้ไม้สอย ในการเรียนวัตถุท้องฟ้า มีทั้งดาวเทียมที่โคจรอยู่รอบโลกและก็โคจรผ่านไปใกล้ดาวนพเคราะห์ดวงอื่น รวมถึงการลงตรวจสอบดาวเคราะห์ที่ต้องการโดยตรง
การสำรวจทรัพยากรธรรมชาติ : ดาวเทียมตรวจทรัพยากรธรรมชาติเป็นการผสมระหว่างเทคโนโลยีการถ่ายรูปกับโทรคมนาคม มักถูกใช้เป็นสถานีเคลื่อนที่สำหรับเพื่อการสำรวจแหล่งทรัพยากรทางธรรมชาติที่สำคัญ รวมทั้งการตรวจตราและเฝ้าสังเกตความเคลื่อนไหวบนผิวโลก อีกทั้ง ยังช่วยสำหรับการเก็บข้อมูลทางธรณีวิทยาและนิเวศวิทยาที่มีประโยชน์ ดังเช่น การสำรวจพื้นที่ป่าไม้ การสำรวจพื้นที่การเกษตรและการใช้ที่ดิน รวมถึงเพื่อการอนุรักษ์และรักษาทรัพยากรธรรมชาติ ประเทศไทยมีดาวเทียมธีออส (Thailand Earth Observation System: THEOS) เป็นดาวเทียมสำรวจทรัพยากรธรรมชาติดวงแรก

สนับสนุนการจัดทำโดย เล่นง่าย จ่ายจริง สมัครw88